counter 236,028

ความห่าง? หรือครัย? หรือเธอ...ที่ทำร้ายกัน**

 

 

 

จะมีซักคนไม๊ ที่จะรักเรา...มากเท่าๆกับเค้ารักตัวเค้าเอง

จะมีซักคนไม๊ ที่จะดีกับเราทั้งตอนแรกเจอและตลอดไป

ในเมื่อ....ความเป็นจริง ที่เป็นอยู่ในตอนนี้

มันแสดงออกมาให้ชั้นนั้นเห็นแล้วว่า.....

ไม่มีใครที่รักตัวฉัน ได้เท่ากับตัวฉันเอง

ก่อนแรกรัก เคยจำได้ไม๊ว่าเป็นยังงัย

อะไรๆมันก้อดีไปหมด ไม่ต้องเลิศหรูไม่ต้องฟู่ฟ่า

เรา 2 คนก้อมีความสุขได้

แต่วันนี้....แม้จะมีแล้วทุกอย่าง แต่ฉันไม่เคยมีความสุขเลย

เธอไม่เคยนึกถึงฉัน เธอนึกถึงแต่ตัวเธอเอง

ฉันไม่เข้าใจ ว่าอะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนไปมากมายขนาดนี้

อย่างน้อยเธอน่าจะแคร์ฉันบ้าง

ฉันเบื่อ แต่ฉันก็อดทนมากๆเลยตอนนี้ อดทนที่สุดแล้ว

อดทนเพื่อให้เราสองคนกลับไปเป็นอย่างเดิม

อดทนรอวันนั้น ที่เรา 2 คนจะได้อยู่ด้วยกัน และมีความสุขเหมือนเดิม

อดทนเผื่อว่าตัวเธอจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

คนที่รักฉันมาก คอยใส่ใจ หายไปไหน.....

ฉันไม่ได้เร้าหรือ ฉันเคยเป็นอย่างนั้น

แต่ฉันก็คิดได้แล้ว ว่าควรอยู่ในที่ๆฉันควรอยู่

ควรมีสิทธิ สิทธิ์ที่ไม่มากเกินไป ที่คนรักฉันต้องการให้ฉันเป็น

ที่ฉันอดทนได้ก้อเพราะ

ฉันพยามนึกถึงวันดีดี วันที่เราเคยมีกัน

เผื่อว่ามันจะมาชดเชยความรู้สึกของฉันที่เสียกับเธอไป

ให้คืนกลับมาใหม่ได้

แต่เธอไม่เคยรู้ตัวเลย ไม่เคยจะทำให้มันดีขึ้น

เธออาจจะไม่เคยรู้ตัวเลยว่า...

ตอนนี้เธอได้ทำลายความรู้สึกดีดีของฉันที่มีต่อเธอ

ไปจนเกือบจะหมดแล้ว

ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา เราต่างก้อเริ่มคิดกันไปไกล

คิดกันไปคนละทาง

อย่าว่าแหละ... "เมื่อคนเราอยู่ห่างกัน

จิตใจและความฝันของคนเรามันก็เปลี่ยนไปด้วย

แต่ถ้าเธอยังมีความเป็นเธอคนเดิมอยู่

ฉันก็อยากจะกลับไปฝันร่วมกับเธอ...อีกครั้ง"

 

อยากให้รู้อีกซักอย่าง...

ว่าฉันเสียจัย* ที่เห็นเธอเปลี่ยนไป*

 

ในเมื่อคนเรามีความทุกข์....

และจะทำยังงัยให้พ้นจากความทุขนอกจากการ ตาย

แต่สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ถึง

การไม่รับรู้ถึงความสุข และพ้นจากความทุกข์ นั่นก็คือ

เดินทางสายกลาง......

 

เคยเป็นไม๊? เจ็บจนม่ายรู้สึกอะไรเลย

มัน ชินชา

 

 

______________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความห่าง? หรือครัย? หรือเธอ...ที่ทำร้ายกัน**

 

 

 

จะมีซักคนไม๊ ที่จะรักเรา...มากเท่าๆกับเค้ารักตัวเค้าเอง

จะมีซักคนไม๊ ที่จะดีกับเราทั้งตอนแรกเจอและตลอดไป

ในเมื่อ....ความเป็นจริง ที่เป็นอยู่ในตอนนี้

มันแสดงออกมาให้ชั้นนั้นเห็นแล้วว่า.....

ไม่มีใครที่รักตัวฉัน ได้เท่ากับตัวฉันเอง

ก่อนแรกรัก เคยจำได้ไม๊ว่าเป็นยังงัย

อะไรๆมันก้อดีไปหมด ไม่ต้องเลิศหรูไม่ต้องฟู่ฟ่า

เรา 2 คนก้อมีความสุขได้

แต่วันนี้....แม้จะมีแล้วทุกอย่าง แต่ฉันไม่เคยมีความสุขเลย

เธอไม่เคยนึกถึงฉัน เธอนึกถึงแต่ตัวเธอเอง

ฉันไม่เข้าใจ ว่าอะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนไปมากมายขนาดนี้

อย่างน้อยเธอน่าจะแคร์ฉันบ้าง

ฉันเบื่อ แต่ฉันก็อดทนมากๆเลยตอนนี้ อดทนที่สุดแล้ว

อดทนเพื่อให้เราสองคนกลับไปเป็นอย่างเดิม

อดทนรอวันนั้น ที่เรา 2 คนจะได้อยู่ด้วยกัน และมีความสุขเหมือนเดิม

อดทนเผื่อว่าตัวเธอจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

คนที่รักฉันมาก คอยใส่ใจ หายไปไหน.....

ฉันไม่ได้เร้าหรือ ฉันเคยเป็นอย่างนั้น

แต่ฉันก็คิดได้แล้ว ว่าควรอยู่ในที่ๆฉันควรอยู่

ควรมีสิทธิ สิทธิ์ที่ไม่มากเกินไป ที่คนรักฉันต้องการให้ฉันเป็น

ที่ฉันอดทนได้ก้อเพราะ

ฉันพยามนึกถึงวันดีดี วันที่เราเคยมีกัน

เผื่อว่ามันจะมาชดเชยความรู้สึกของฉันที่เสียกับเธอไป

ให้คืนกลับมาใหม่ได้

แต่เธอไม่เคยรู้ตัวเลย ไม่เคยจะทำให้มันดีขึ้น

เธออาจจะไม่เคยรู้ตัวเลยว่า...

ตอนนี้เธอได้ทำลายความรู้สึกดีดีของฉันที่มีต่อเธอ

ไปจนเกือบจะหมดแล้ว

ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา เราต่างก้อเริ่มคิดกันไปไกล

คิดกันไปคนละทาง

อย่าว่าแหละ... "เมื่อคนเราอยู่ห่างกัน

จิตใจและความฝันของคนเรามันก็เปลี่ยนไปด้วย

แต่ถ้าเธอยังมีความเป็นเธอคนเดิมอยู่

ฉันก็อยากจะกลับไปฝันร่วมกับเธอ...อีกครั้ง"

 

อยากให้รู้อีกซักอย่าง...

ว่าฉันเสียจัย* ที่เห็นเธอเปลี่ยนไป*

 

ในเมื่อคนเรามีความทุกข์....

และจะทำยังงัยให้พ้นจากความทุขนอกจากการ ตาย

แต่สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ถึง

การไม่รับรู้ถึงความสุข และพ้นจากความทุกข์ นั่นก็คือ

เดินทางสายกลาง......

 

เคยเป็นไม๊? เจ็บจนม่ายรู้สึกอะไรเลย

มัน ชินชา

 

 

______________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ป่อ ย ไปต าม หัว จา ย*

 

 

เรื่องราวมากมายที่ผ่านมาสอนไห้ฉันรู้ว่า...

เราเคยมีความสุกกันมากเพียงใด

แต่...เรื่องราวที่กำลังเกิดขึ้นกับฉัน ตอนนี้

มันสอนฉันให้รู้ว่าความเสียจัยเป็นเช่นรัย

อึดอัด สับสน ร้อนรน พร่ำเพ้อ บ้าบอ

และจบลงด้วยน้ำตา.....

เทอผู้ไม่เคยใส่ใจ....

เรื่องมากมายในวันสงกราน

ที่ไม่มีเธอ อยากอัพนะ

แต่พิมม่ายออก เบื่อนะที่ต้องเปนแบบนี้

ขอให้โชคดีก่าสิ่งที่เทอเลือก

ทางที่ฉันเลือกให้ หยิบยื่นไห้

เทอไม่เคยแม้แต่จาฉุกคิด

ก้อต้องป่อยไป ตา ม หัว จัย*

 

 

Noid

รูปที่อยุ่ในมือถือเพื่อน อิหนึ่งก้อทำมือถือหายที่สีลม

โอยจาบ้าตาย

 

 

ก้อแค่นั้นนนนนนน*

 

 

 

 

 


b-gin13

SQL: SELECT count(*) FROM global.sessions WHERE id='25fnm0irrinbc49l1ll8uomtl2'
mysql error : MySQL server has gone away
SQL: INSERT INTO global.sessions SET id='25fnm0irrinbc49l1ll8uomtl2', uri='b-gin13.storythai.com/200804/', ip='38.103.63.59', data='USER|N;counter|a:1:i:655;b:1;'
mysql error : MySQL server has gone away
can't write session